De broer van Yogi Beer

Kamperen?
Voor mij hoeft het niet meer. Ik heb het wel gehad met dat gedoe. Ik zoek nu liever een hotelletje op aan de Costa Brava. Lekker in de zon en geen gezeur met insecten, haringen en beren.
Beren?
Ja, dat heb je goed gehoord. Misschien vraag je je af wat beren met kamperen te maken hebben? In Nederland niet veel. Dat klopt.
Maar wel in Amerika.
Daar waren Truitje en ik vorig jaar op backpack-vakantie. In Yellowstone Park was het. Het zou de kampeervakantie van ons leven moeten worden. Nou, dat heb ik geweten. Misschien ken je Yellowstone park nog wel van Yogi Beer, die onschuldige beer met ADHD en zijn groene das. Nou, die hebben Truitje en ik niet gezien. Maar zijn broer wel. Die had ook ADHD, maar geen das.
Het was een grote, schurftige beer met schuim op de bek en stinkende adem. Ik zal dat beest nooit meer vergeten. Ik word soms nog schreeuwend wakker met het zweet op mijn voorhoofd. Dan bezoekt die honinglikker me in mijn dromen.
Rotbeer.
En het was natuurlijk de schuld van Truitje.
De parkwachters, Rangers noemen ze die geloof ik, hadden ons gewaarschuwd.
‘Never feed de beren’ zeiden ze.
Ik kijk wel uit. Waarom zou ik mijn pindakaasboterhammen aan de beren voeren? Die beesten zoeken het zelf maar uit.
Maar toen we een mooi plaatsje op een vrije camping hadden gevonden, midden in Yellowstone Park moest Truitje zonodig picknicken. Nou ja, ik begrijp ook wel dat we iets moesten eten, maar al dat gedoe. Ik ben tenslotte een nuchtere Nederlander en ben allang blij met een boterham met jam en kaas uit het vuistje. Maar Truitje niet hoor.
Truitje is zo’n… je weet wel, …zo’n romantisch type. Alles uitstallen op de grond op een kleedje. Wijntje erbij, opgewarmd kommetje soep uit een blikje en een knakworstje van Unox.
Wat zeg je…?
Of het er mooi was?
Ja, dat wel. Er stond verder niemand op die camping. Moederziel alleen waren we, omringd door de eeuwig zingende bossen en een kabbelend riviertje.
Maar goed, Truitje dus soep maken. Tomatensoep met balletjes. Maar net toen ze klaar was, donderde dat pannetje uit haar handen.
Hoe dat kwam?
Weet ik veel. Ze is nog te jong voor artrose, maar al die soep kwam op dat kleed terecht en mijn boterham die ik net had klaargemaakt, was doorweekt. Truitje in tranen natuurlijk.
En ik? Ja, ik zei wel iets wat ik niet behoor te zeggen, maar met recht. Want wie laat zijn pannetje soep dan ook vallen?
“We moeten dat kleed wassen in de beek,” snikte Truitje. Ik ben de slechtste nog niet, dus ik naar de beek. Even dat ding door het water slieren en dan is de ergste viezigheid er wel af. Kind kan de was doen. Ik had het nog goed uitgewrongen, maar Truitje wilde dat ik dat ding te drogen hing.
“Ik wil dat natte ding niet in mijn rugzak hebben,” zei ze beslist.
Ik heb het toen maar uitgespreid over ons tentdoek. Paste precies.
En toen naar bed.
Dat hebben we geweten. Om half twee stond de broer van Yogi Beer bij onze tent.
Die luizenbol stond dat kleed af te likken. Eerst wist ik niet wat ik hoorde. Dat geluid had ik nog niet eerder gehoord. Je weet wel, dat schrapende geluid van zo’n ruwe berentong over een picknickkleed. Nu herken ik het uit duizenden, maar toen nog niet.
Truitje wel. Die wist direct wat het was en schreeuwde het uit van angst. “Een beer! Wij hebben een beer!”
Terwijl wij angstig in onze slaapzak tegen elkaar aan kropen ging dat beest op het tentdoek leunen. Die rook zeker dat er nog meer te halen viel en neem maar van mij aan dat zo’n beest wat weegt. Dat kan de tent dus niet aan.
Dat hele ding zakte in elkaar en opeens stond die beer met zijn voorpoten op mijn gezicht en met zijn achterpoten op mijn… ergens anders.
Wij zijn er gelukkig levend vanaf gekomen.
Toen de beer niet oplette zijn we weggerend. Hand in hand. Ik in mijn onderbroek, maar Truitje had gelukkig wat meer om het lijf.
De hele nacht door het bos gezworven totdat wij in de morgen bij zo’n Ranger aankwamen. En die vent maar lachen.
Eikel.
En Truitje was boos op mij. Ze verweet me dat ik dat kleed niet goed had gewassen.
Ze wilde meteen terug naar Nederland. Diezelfde dag nog. En alsof dat nog niet genoeg was stond ze erop dat ik naar de kounselling ging.
“Tjeerd Jan,” zei ze, “als je wilt dat ik bij je blijf moet je naar de kounselling. Ik ben al dat negatieve macho gedrag van jou meer dan zat.”
“Pfff… macho gedrag. Ik had dat pannetje met die balletjes toch zeker niet laten vallen? En nu zit ik met de gebakken peren.”
Maar ik ben de beroerdste niet, dus als het haar blij maakt hou ik het nog wel even vol bij die spielogoog. Nog maar twee sessies.
Maar als je mij vraagt of ik nog wil kamperen is mijn antwoord duidelijk en klaar.
“Nee, ik hoef niet meer.”
Ik kan Yellowstone park tenslotte ook wel op Cartoon Channel zien. Over een half uurtje al, want dan komt Yogi Beer. Truitje heeft de chips al klaargezet.

Campings in België nog altijd zeer populair

Na het hoogseizoen kunnen verschillende ondernemers de balans weer opmaken. Het is gebleken dat veel mensen in de zomer van 2014 meer geld uit hebben gegeven dan in het jaar ervoor en meer mensen zijn op vakantie gegaan. Wellicht waren ze er harder aan toe dan het jaar ervoor, maar het kan ook zo zijn dat het vertrouwen in de economie of eigen financiële situatie dermate verbeterd is dat het geld uitgegeven kon worden zonder er spijt van te krijgen. Veel mensen trokken dit jaar naar het noorden waarbij Zweden iets afnam aan populariteit, het bleek voornamelijk een doorreis naar Noorwegen of Finland te zijn. Meer mensen besloten om iets dichter bij huis te blijven, voornamelijk vanwege kleine kinderen of andere problemen met langere reizen. Zij kozen massaal voor een kampeervakantie bij een partij als Bestcamp.be, een logische keuze aangezien hier veel van zijn waardoor er altijd wel een geschikte camping te vinden is.

Voorspelling voor het volgende jaar
Voor het volgende jaar is de voorspelling van veel experts dat de opleving van de campings door zal zetten. Veel mensen zitten nog altijd op een budget vanwege de moeilijke situatie op de arbeidsmarkt en leningen staan links en rechts nog open. Kinderen een vakantie ontzeggen is echter geen mogelijkheid, dus wordt er gezocht naar een oplossing voor een lage prijs met veel mogelijkheden. De campings in België blinken uit op beide fronten en op dit gebied zijn er weinig concurrenten die mee kunnen eten van de grootste markt op het gebied van vakantiegangers. Landen als Italië en Spanje hebben afgedaan, Scandinavië is voor velen te ver en in het grootste gedeelte van België wordt ook nog eens een taal gesproken die verstaan en gesproken kan worden. In hoeverre dit mag gelden met een taal als Vlaams natuurlijk.

Alle dagen zijn goed om te kamperen

Camper op verlaten kampeer terrein

Vorig weekend zijn we weer eens gaan kamperen, de eerste keer na de zomer. Dit lijkt misschien kort op elkaar, maar doorgaans gaan we meer dan tweemaal per maand de tent in, om het zo maar eens te zeggen. Zelfs in de herfst en in de winter doen we dit, omdat het zo goedkoop is hoeven we niet te denken aan het budget, maar daarnaast is het ook altijd een ideaal seizoen om op vakantie te gaan. Wel, het regent misschien wel wat vaker in de herfst, maar een goede tent is hier tegen bestand en zo vind je nog eens een heel aantal unieke paddenstoelen. Alle dagen zijn geschikt, niet in dezelfde mate wellicht, maar van elk moment is wel iets te maken.

Het voordeel van buiten het seizoen op vakantie gaan
Buiten het seizoen op vakantie gaan heeft overigens zeker een heel aantal voordelen die niet te versmaden zijn. Wat te denken van de rust, geen gillende kinderen overal en overal weer de normale prijzen zien, in plaats van de verhoogde prijzen midden in het seizoen? Nergens hoeven wachten, de plaatselijke bevolking heeft ook veel minder moeite met toeristen en daarnaast kun je overal gebruik van maken wat je maar wilt. Net als een pretpark bezoeken na sluitingstijd, dat idee heb ik er tenminste altijd bij.

Er zijn wel een aantal dingen die je goed in de gaten moet houden wanneer je ook op deze manier op vakantie wilt:

• Zorg voor genoeg warme en droge kleding
• Zorg voor een manier van verwarmen. Lichaamswarmte is niet genoeg
• Weet altijd waar je bent en waar je heen kunt als het mis zou gaan
• Vertel een vriend, familielid of kennis waar je bent

Het meest vreemde verjaardagscadeau ooit?

Kampeervakantie Ardennen 2014

Onlangs was mijn vriendje jarig. Op zich niet een heel grote gebeurtenis, maar al zijn vrienden hadden aparte verjaardagscadeaus gekregen en binnen de vriendengroep hangt er dan toch een sfeertje van opscheppen. Hij moest er niets van weten, Richard vertelde zelfs dat hij er niets mee te maken wilde hebben, maar ik ben ook niet van gisteren natuurlijk. Twee van zijn vrienden hadden een vakantie cadeau gekregen naar Parijs, met restaurant en alles erop en eraan. Nu wilde ik dat graag overtreffen, maar wel op mijn eigen manier. Ik heb het niet op steden en Richard ook niet, we willen leuke dingen kunnen doen zonder dat er duizenden mensen in de weg lopen. Dus gaf ik het meest vreemde verjaardagscadeau ooit: Een kampeervakantie in de Ardennen.

Iedereen lachte ons uit
Natuurlijk werd er hard gelachen. De Ardennen en kamperen, nou wat romantisch… Maar het moest helemaal niet romantisch worden. Ik had twee verschillende plaatsen geboekt, eentje aan zee en de andere aan een rivier. In totaal zijn we tien dagen weg geweest en we hebben een schik gehad! We hebben einden gelopen, we hebben gevist, we hebben ons eigen maaltje gekookt boven een houtvuurtje, we hebben de sterren geteld en natuurlijk hebben we ook midden in de nacht gezwommen (het klinkt heel romantisch, maar ik raad het iedereen af!). Toen we terug kwamen moesten de verhalen natuurlijk vergeleken worden in de kroeg, waarbij iedereen opschepte en maar verder ging over de geweldige ervaringen. Richard zei niets. Pas toen we thuis kwamen durfde ik te vragen of hij het wel naar zijn zin gehad had, aangezien hij niets vertelde tegen zijn vrienden. Als antwoord gaf hij een envelop, met een strik eromheen. Drie keer raden? Precies, over een week gaan we weer richting de Ardennen (dit keer met http://www.bestcamp.nl/campings/belgie/ardennen/bertrix) !

Kamperen aan de kust, ideaal voor de dromerige visser

Middelkerke

Als klein jongetje heb ik leren vissen. Mijn vader legde precies uit hoe alles werkte en hoe je in feite een vis over moet halen om het aas van de haak af te halen. Maar meer dan het vissen en de technieken herinner ik me de verhalen van de oude man die tegenwoordig niet eens meer fatsoenlijk lopen kan omdat zijn lichaam niet meer wil. Misschien komt het wat vreemd over zo, maar alle verhalen en geschiedenis kwamen weer bij me terug toen ik vorige week aan het kamperen was aan de Belgische kust . Alle riviertjes en de zee, ik kon het niet laten en kocht voor het eerst sinds mijn vertrek uit huis weer een hengel en wat haakjes, inclusief het stalen onderlijntje dat volgens de oude baas altijd het belangrijkste was. Volgens hem was het vissen daarmee begonnen en ik kon hem als historicus niet tegenspreken. Als hij dat vond, dan was het zo. Zo werkte het.

Dromen over Goethe
Toen ik daar zat te vissen vanuit mijn tentje, moest ik onverhoopt denken aan Herder en Goethe, waarbij vooral de laatste het won. Een Leiden des Jungen Werthers, om het zo maar eens te stellen. Weltschmerz niet eens zozeer, maar toch zeker dat verlangen naar de Romantiek (het verlangen naar verlangen zou ik dat moeten noemen). Ik weet dat mijn vader de volgende keer niet mee kan met het kamperen aan de Belgische kust, maar ik weet wel zeker dat ik hier vaker zal komen en de kans is groot dat mijn zoontje ook hier zal komen, zodra hij oud genoeg is om een hengel vast te houden. En over tientallen jaren zal hij inzien dat het vissen nooit om het vissen zelf ging, maar alles eromheen. En wellicht zal hij zelfs nog weten wie Goethe was.